InnovatieTot 6 maart kun je een jonge maker nomineren voor de Innovatieprijs van de Nederlandse Dansdagen. Het gaat om een bedrag van € 25.000 - en dat wil ik hebben! Met dit geld wil ik Dansers.nu verder uitbouwen met een recensenten-team, bestaande uit jonge dansers en makers. Klik hier om mij te nomineren. Daarvoor hoef je slechts 3 vragen te beantwoorden en dat kost je niet meer dan 2 minuten. Het is dit jaar mijn missie om van Dansdocent.nu en Dansers.nu een financieel gezonde organisatie te maken. Daarom ben ik al een tijdje aan het onderzoeken van welke subsidies ik gebruik zou kunnen maken. Maar dat zijn er bar weinig! De verschillende fondsen voor de podiumkunsten zien mij namelijk niet als 'maker’, omdat ik geen voorstellingen maak. Volgens het Letterenfonds zijn de stukken die we schrijven niet literair, en de paar fondsen die er zijn voor de journalistiek steunen alleen onderzoeksjournalisten. Ik val als vakbladen-maker dus overal buiten de bestaande hokjes. En dat is echt gruwelijk frustrerend, want met de inkomsten uit advertenties en abonnementen alleen redden we het (nog) niet. Het levert in ieder geval niet genoeg budget op om ook recensenten te vergoeden, maar dat is wel mijn ambitie! Het recensententeam dat ik in 2014 heb opgezet toen ik als webredacteur bij Dans Magazine werkte is na mijn vertrek een langzame dood gestorven. Dat vind ik zonde, en daarom wil ik voor Dansers.nu graag weer een team van jonge recensenten oprichten. Maar dit keer wil ik dat heel anders (lees: innovatief) aanpakken! Want een geschreven recensie, is dat nog wel van deze tijd? Is een nagesprek tussen twee recensenten - en publiek - geen leuker idee? Als podcast of Instagram Live, om ook een jong publiek te enthousiasmeren voor het theater. En sinds wanneer mag je als recensent geen eerlijke mening meer geven? Ik lees zelden nog een echt kritisch stuk, en de meeste recensies worden geschreven door witte vrouwen van 50+. Dat vind ik gek. De danssector is rijk aan diversiteit, dus dat zou je ook terug moeten zien in de dansjournalistiek! Bovendien hoor ik jonge makers klagen dat ‘de pers’ niet naar hun voorstellingen komt kijken - of deze niet begrijpt. Daarom wil ik ook aandacht hebben voor wie wiens werk recenseert. Dus bewust ook kiezen voor collectieven en crews die nog geen subsidie ontvangen, en die hard meer zichtbaarheid kunnen gebruiken. En hun werk laten recenseren door hun peers, jonge dansers en makers van 18-35 jaar. Want zij weten het beste wat er speelt en leeft, en kunnen prima verwoorden of een voorstelling hen raakt of niet - en waarom. Ik denk daarom dat ik prima kans maak op de Innovatieprijs van de Nederlandse Dansdagen, als je even negeert dat je voor mij het vakje ‘choreograaf’ niet kan afvinken. Maar ik heb wel degelijk ideeën over werk dat ik zou kunnen maken voor het festival in 2024, want dat is waar deze geldprijs uiteindelijk voor bedoeld is. Een eerste idee is een installatie waarbij je kijkt naar de gerecenseerde voorstellingen van het dan afgelopen seizoen, terwijl je luistert naar wat de recensenten ervan vonden en bij voelden. Dat lijkt mij spannend en interessant, om een stuk zo door de ogen van iemand anders te bekijken. En een rondetafelgesprek over de staat van de dansjournalistiek in Nederland lijkt mij ook hoognodig! Vind je mijn ideeën tof? En gun je mij deze kans? Klik dan hier om mij te nomineren. Daarvoor hoef je slechts 3 vragen te beantwoorden en dat kost je niet meer dan 2 minuten. Uit alle tips kiest een jury drie genomineerden die hun idee mogen pitchen. Hopelijk zit ik daar straks bij - dankzij jou!
|
